برای دیدن سایر تصاویر مذهبی روی ادامه مطلب کلیک کنید

زندگی نامه عارفی وارسته حضرت آیه ا... شیخ عبد الحمید بلاغی سبزواری (رضوان ا... تعالی علیه)

او در دوران کودکی خود مانند دیگر هم سن هایش نبود وکمتر به بازی می پرداخت .

به پدر و مادر احترامی خاص قائل بود وطبق توصیه وسفارش پدربزرگوارش به تحصیل علم ودانش پرداخت ومجاهدتی عظیم در طلب علم آغاز نمود و با همه ارادتی که به پدر و مادرش داشت از سن ده سالگی جهت کسب علم به شهر سبزوار عزیمت نمود وپس تحصیلات مقدماتی بعد از سه سال به مشهد مقدس در کنار غربت امام رضا (ع) به دوراز خانواده به مدت ده سال به ادامه تحصیل پرداخت .

اما چون عطش علمی ایشان سیراب نمی گشت تمام سختی ها و مشقتهای راه ودوری از خانواده وزندگی در کشوری دیگر مانع از رفتن به کشور عراق نتوانست بشود .

شاید تمام دلگرمیش به این بود که می تواند در کنار مولایش علی (ع) باشد.

در نجف اشرف از محضر استادان بزرگی چون آیة ا... العظمی خویی (ره) وآیة ا...سید عبدالاعلی سبزواری(ره) وآیة ا... حکیم (ره) بهره کافی و وافی را حاصل نمودند واز دست مبارک آیه ا... خویی (ره ) مدرک عالی ووالای اجتهاد را دریافت نمودند وپس از رسیدن به درجه اجتهاد وسختگیری های دولت وقت عراق وبرای خدمت به حوزه های علمیه قم به ایران عزیمت نمودند.

پس از بازگشت به وطن و در دوران قبل از انقلاب تدریس دروس فلسفه در سطح عالی را برای طلاب مدرسه فیضیه که تعدادشان به بیش از 1000 نفر می رسید،آغاز نمودند .

تااینکه در اول ذی الحجه سال 1428 هجری قمری در سن 63 سالگی موقع اذان صبح ، شاید آن موقع که موذن گفت : "اشهد انّ علیاً ولی ا..." در حالی که در آی سی یو در حالت کما به سر می بردند، کمی از بستر برخاستند و دستشان را بلند کردند و نام علی (ع) را بر زبان آوردند.^* وجام چشمه کوثر را از دست مولایش نوشید و به رحمت ایزدی پیوست.

ازخصوصیات اخلاقی ایشان :

* فردی قانع وساده زیست بودند واهل بیت ونزدیکان را به قناعت دعوت می کردند.

* چه از لحاظ مالی وچه از لحاظ معنوی به همه کمک می کردند وهیچگاه از نظر مالی از کسی درخواست کمک نکردند.

* طبعی بلند داشتند و در کمک وخیرات به کم قانع نبودند.

* با توجه به سطح علمی بالا و پیشنهادات زیاد واصرار نزدیکان هیچگاه به مقامات دنیایی ودولتی چشم داشتی نداشتند.

* به دوستانی که روحانی بودند و پست ومنصبی در نظام داشتند همواره توصیه می فرمودند که مبادا از امکانات دولتی وبیت المال در کارهای شخصی استفاده کنند.

* هرگاه نامی از حمزه سید الشهداء(ع) و مولا علی (ع) وابوالفضل العباس (ع) می بردند بغض تمام وجودشان را فرا می گرفت.